Inicjatywa 6. Zwiększenie populacji pszczoły w mieście Serock i Sierpc

     
6. Inicjatywa Zwiększenie populacji pszczoły w mieście Serock i Sierpc

Zgłaszający inicjatywę:
Grupa inicjatywna – Piotr Rzeszotarski,
Jacek Nasiadka-Krawczyk, Hubert Babecki


Lokalizacja inicjatywy:
Gmina Serock, powiat legionowski, woj. mazowieckie,
Miasto Sierpc, powiat sierpecki, woj. mazowieckie

Głównym zapylaczem roślin w naszym klimacie są pszczoły. Dane naukowe informują, iż to właśnie te owady  pomagają w zapylaniu 80% roślinności. To pszczoły zapylają rzepak, truskawki, jabłonie, śliwy, a przede wszystkim także rośliny dziko rosnące. To od ich populacji zależy tak naprawdę ilość plonów, ilość żywności i wreszcie stan gospodarki i stan środowiska w którym żyjemy. Z danych Greenpeace wynika, „iż w samej Europie ponad 4000 odmian warzyw zależy od zapylania przez pszczoły i inne owady. Jesteśmy od nich uzależnieni, a one giną – w coraz większej skali. Śmierć pszczół to nasz ludzki problem. Nasze życie zależy od ich istnienia”. Tymczasem, jak słyszymy, pszczoły giną masowo, jest ich coraz mniej, a nawet brakuje ich.
Sytuacja taka występuje nie tylko na świecie ale i w naszym kraju, także lokalnie. Na obszarach, gdzie realizowana będzie inicjatywa, zaobserwowano, że ilość pszczół w stosunku do zasobności pastwiska pszczelego jest znikoma. Utrata pszczół to także utrata jakże cennego miodu. Miód to nie tylko smakowity produkt, ale także ma on w sobie wiele właściwości leczniczych. W efekcie znaczne zmniejszenie populacji pszczół może przyczynić się do poważnych problemów z produkcją żywności i zachwiania równowagi w środowisku naturalnym jak i antropogenicznym.
Przyczyn ginięcia i braku pszczół jest wiele. Wymienia się m.in. zmiany klimatyczne, chemizację rolnictwa, choroby i pasożyty czy niszczenie w szybkim tempie naturalnych siedlisk dla pszczół. Niektórym przyczynom można zaradzić. Najefektywniejsze wydają się właśnie działania na poziomie lokalnym. Najskuteczniejszą i zapewne najszybszą metodą będą działania bezpośrednie. Takim działaniem będzie właśnie założenie 3 pasiek, a tym samym zwiększenie ilości rodzin pszczelich, na obszarach gdzie ich populacja jest bardzo mała.
Wiedza, którą grupa posiada w tym zakresie, to 7-letnia praktyka przy prowadzeniu hobbystycznej pasieki.
Doświadczenie nabywali stopniowo, pod nadzorem i opieką osoby prowadzącej własną pasiekę od ponad 50 lat. Połączenie tak szerokiej wiedzy z całą pewnością przyniesie wymierne korzyści.

Fotoreportaż z prowadzonych działań

Serock - działka Nr 79/11

PRZED

   

  

PO

  

  


Miasto Sierpc
-
działka Nr 4069/2

PRZED

   

PO

  

  

  

 

Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu - działka Nr 5

PRZED

 

 

 

PO

  

  

  

  

  

 

Zakup i Montaż Uli

 

Planowana inicjatywa realizowana będzie na terenach odrębnych gmin, stosunkowo daleko od siebie położonych – gmina Serock i miasto Sierpc. Jednakże, co ciekawe, obszary na których przedmiotowe gminy są położone, są niemal identyczne zarówno pod względem środowiska naturalnego jak i przekształcenia antropogenicznego. Także niemal identyczne pod względem zasobności pastwisk pszczelich.
Jedna z pasiek położona będzie w Serocku na terenie gminy Serock (działka Nr 79/11). Jest to obszar przylegający do Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego oraz Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Znajdują się tu m.in. lasy mieszane i iglaste, aleje lipowe i klony, robinie akacjowe, użytki zielone m.in. kilkuhektarowe pola mniszka a jesienią nawłoci, roślinność nadrzeczna – bliskość rzeki Narew i Jeziora Zegrzyńskiego, rzepak ozimy na pobliskich polach, kilkuhektarowe sady jabłoni i śliwy, plantacje maliny. Dwie pasieki położone będą w mieście Sierpc (działki Nr 4069/2 i 5), jednak oddalone od siebie o 10 km. Jedna z pasiek będzie umiejscowiona w Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Bliskość lasów, pól i obszaru chronionego krajobrazu, rozległe łąki nadrzeczne przy ujściu rzeki Sierpienica do Skrwy, stwarzają doskonałe warunki dla pszczół. Ostatnia pasieka będzie położona na skraju miasta Sierpc. W jej zasięgu znajdą się parki, miejskie ogródki przydomowe, jak również sady owocowe. Miejsca wybrane na pasieki to tereny nasłonecznione i zaciszne. W miejscach wydzielonych znajdują się pojedyncze drzewa, krzewy. Są to obszary o bardzo dużej bioróżnorodności, na których występuje duża ilość roślin miododajnych już w granicach kilkuset metrów. Zasobność pastwisk pszczelich jest zatem bardzo duża. Rodziny pszczele nie będą zatem musiały pokonywać długich dystansów w poszukiwaniu pożytków. Z dokonanych obserwacji wynika, iż w granicach przemieszczania się pszczół za pożytkiem nie ma innych pasiek. Pomimo występujących tu tak licznych pożytków pszczelich nie widać jest pszczół lotnych, a jeśli już się pojawiają, to są to pojedyncze przypadki. W efekcie, tak duża zasobność pastwisk pszczelich jest nie wykorzystywana i można by to nazwać działaniem niegospodarnym. Realizacja inicjatywy przyczyni się zatem do zwiększenia różnorodność biologicznej na obszarach prawnie chronionych oraz trwale wpłynie na poprawę stanu tutejszych środowisk zarówno naturalnych jak i antropogenicznych. Dodatkową korzyścią będą zbiory leczniczego miodu. Skorzystają na tym rośliny dziko występujące, a rolnicy będą zadowoleni, gdyż warunki dla zapylania roślin jadalnych będą znacznie większe. Korzyści będą więc obopólne.

Działania:

  • zakup 10 uli typu dadant, 10 uli typu warszawski zwykły i 7 typu wielkopolskiego oraz niezbędnych akcesorii do obsługi pasieki - III - IV kwartał 2015r.
  • zakup 27 odkładów pszczelich - rodzin pszczelich - II kwartał 2016r.
  • opracowanie oraz zainstalowanie 1 tablicy informacyjnej - II kwartał 2016r.

Powstałe pasieczyska przyczynią się do zwiększenia bardzo małej ilości populacji pszczół na obszarze miasta Serock i miasta Sierpc, a tym samym poprawy otaczającego środowiska. Obecność pszczół to pozyskanie miodu i innych produktów pszczelich dla bezpośrednich uczestników, a w przyszłości może lokalnych społeczności. Przede wszystkim jednak pszczoły są kluczowe dla produkcji żywności, ponieważ to one zapylają rośliny, które spożywamy. Praca pszczół przyczynia się także do upiększania lokalnego środowiska.
Ponieważ ule ustawione będą na działkach w niedużych odległościach od drogi i na terenie Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, będą dobrze widoczne. Każdy więc przechodzący obok i odwiedzający Muzeum turysta będzie mógł z bezpiecznej odległości przyglądać się pracy tych niezwykłych owadów. Jeżeli pojawią się osoby chcące bezpośrednio z bliska przyjrzeć się pracy w pasiece, będą miały taką możliwość z uwzględnieniem wszystkich zasad bezpieczeństwa. Udostępnienie pasieczyska dla osób zainteresowanych przyczyni się do podniesienia wiedzy mieszkańców i turystów w zakresie codziennego życia pszczół. Turyści w Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu będą mogli uczestniczyć w lipcowej imprezie pod nazwą „Miodobranie” i poznać życie pszczół od pracy przy ulu, zapylaniu przez nie kwiatów aż do pozyskiwania przez nie miodu i wytwarzania świec. Upowszechnianie wiedzy o pszczelarstwie, to także przekazywanie informacji na temat zagrożeń, jakie wynikają ze zmniejszania się populacji tych owadów i ich znaczenia dla bioróżnorodności.